کاربرد فنیتوئین در ترالی اورژانس:
در اورژانس نورولوژیک:
- درمان تشنجهای تونیک-کلونیک (ژنرالیزه)، به ویژه:
- Status Epilepticus (تشنج مداوم و تهدیدکننده زندگی) پس از دیازپام یا لورازپام
- کنترل طولانیتر تشنج (برخلاف بنزودیازپینها که اثر کوتاهمدت دارند)
در اورژانس قلبی (به ندرت):
به عنوان داروی ضدآریتمی کلاس 1B در درمان آریتمیهای بطنی ناشی از مسمومیت با داروهای دیجیتالیس (دیگوکسین)
(مثلاً PVCs، تاکیکاردی بطنی یا بلوک AV ناشی از مسمومیت با دیگوکسین)
دوز و نحوه تجویز در اورژانس:
✅ برای تشنج:
دوز بارگذاری (Loading dose):
15–20 mg/kg به صورت آهسته وریدی
(سرعت تزریق: حداکثر 50 mg/min برای بزرگسالان؛ سریعتر باعث آریتمی و افت فشار میشود)
دوز نگهدارنده:
4–6 mg/kg در روز (معمولاً خوراکی یا تزریق آهسته IV تقسیمشده)
✅ برای آریتمی:
دوز معمول: مشابه دوز ضدتشنج، با تنظیم بر اساس شرایط بیمار
نحوه عملکرد:
🧠 در مغز:
- با غیرفعال کردن کانالهای سدیم وابسته به ولتاژ در نورونها، باعث پایدارسازی غشای سلولی و پیشگیری از تخلیه بیشازحد نورونی میشود.
- این کار باعث مهار گسترش تشنج میشود.
❤️ در قلب:
- عملکرد مشابه لیدوکائین:
مهار کانالهای سدیم در سلولهای عضله قلب و کاهش تحریکپذیری سلولی، مخصوصاً در بافتهای تحریکشده یا مسموم.
عوارض شایع و مهم:
- عوارض حاد تزریقی:
- افت فشار خون
- برادیکاردی یا بلوک قلبی (در صورت تزریق سریع)
- آریتمیهای بطنی
- واکنش بافتی شدید در محل تزریق (معروف به Purple Glove Syndrome)
- عوارض بلندمدت (خوراکی):
- هیپرپلازی لثه
- حرکات غیرطبیعی (آتاکسی، نیستاگموس)
- راش پوستی و واکنشهای آلرژیک شدید (مثل استیون-جانسون)
- سمیت کبدی یا استخوانی